„Szewc w dziurawych butach chodzi”. To przysłowie do mnie pasuje jak ulał. Buty mam bez dziur, ale zdjęć z własnym wizerunkiem jak na lekarstwo, a zdjęć z Hanią to już prawie wcale :-) Korzystając z okazji, że mama smacznie chrapała na kanapie, porwałem moją mała modelkę na mini sesję łazienkową.

To był mój piąty koncert Dżemu. Tym razem Wrocław, Wytwórnia Filmów Fabularnych, piątkowy wieczór. Muzycznie – poprawny, ale bez większych emocji. Wizualnie – fantastyczne światła. Niestety, fotograficznie byłem lekko uziemiony. Życie mnie ostatnio rozpieściło, przywykłem do fotografowania koncertów w dość komfortowych warunkach. Tym razem nie posiadałem akredytacji, mój urok osobisty nie przekonał ochrony, tak więc dane mi było tylko i wyłącznie fotografowanie spośród tłumu. Metodą na „bezczelnego” przepchałem się tuż pod bramki pod sceną. Z tej pozycji mogłem fotografować. Przemieszczanie się nie było możliwe. Zmiana szkieł była maksymalnie utrudniona. Jak powiedziała Agata, cyt. „To jest prawdziwa fotografia ekstremalna.”

Małe dzieci maja to do siebie, że trzeba do nich mówić dużo. Mówić ciągle i nie koniecznie z sensem. Wtedy skupiają swoją uwagę, płacz ustaje i  pojawia się miły grymas na twarzy. Gadam więc do Hani różne rzeczy, Nie wiem czy coś z tego rozumie, ale śmieje się przy tym bardzo. Hania lubi kołysanki. Mistrzynią śpiewu jest w naszym domu mama. Niestety co dzień od wczesnych godzin porannych słyszę w całym mieszkaniu autorską kołysankę Agaty. Pieśń leci jakoś tak, cyt. „Jestem Hania, Hania Służenko, fotografka agrafka”.  Pewnie coś pokiełbasiłem, ale słysząc to kilkanaście razy dziennie może się pomylić :-)  Mam talent to przy tym „amatorszczyzna”. Gust muzyczny mojej córki nie jest jednak jeszcze określony i jej to się akurat podoba (ale i tak będzie jazzmanką). Słuchając o fotografce agrafce z zacięciem maniaka lubi „dydlać” palce (czytaj cmokać).